Areatzak Nerbioi ibaiaren antzinako ibilguaren zati bat hartzen du, eta itsasaldi garaietan estalita geratzen ziren hareei zor die izena. XVI. mendean, kaiak handitu zituztenez, ontziraleku bat eraiki eta lurra bete zuten. Hori sendotzeko, Udalak zuhaitzak landatu zituen «belardi eta zumardi» deiturikoan, nahiz eta portu-jarduerak ontzitegi eta ontziola gisa mantendu. 1620ko hamarkadan, han kokatu zen La Estufa, Ozeano Itsasoko Errege Armadaren sutegi eta aingura-fabrikarekin.

XVIII. mendean, pasealeku zuhaiztia aisialdirako antolatu zen, eta burdin hesiz itxi zen. La Estufak bizitegi-garapena eragozten zuenez, Nicolás Antonio de Loredok zabalgune bat proiektatu zuen 1780ko hamarkadan, tokiaren hiri-izaera eta pasealeku-izaera indartzeko. Instalazioa Campo de Volantínera lekualdatu zen, San Nikolas ingurua urbanizatu zen eta egurrezko eserlekuen ordez burdinazko bizkarraldeak zituzten harrizko eserlekuak jarri ziren. Mende amaierara arte, frontoi bat eta behin-behineko antzoki bat ere izan ziren Esperanza kalean.

Gaur egun, Areatzak 29.100 metro koadro inguru hartzen ditu, itsasadarraren ondoan 300 metro inguru neurtzen ditu eta 125 metro zabal da. Udaletxearen ondoko sarbidetik abiatzen dira Apaizen, Jaunen eta Alpargataren pasealekuak, eta erdiko pasealekuak sirenez, arrainez eta igelez apaindutako urmaelak ditu, hornigailu gisa funtzionatzen dutenak. Itsasadarraren ondoan Musikaren Kioskoa nabarmentzen da: gaur egungo diseinua 1928an eraiki zen eta hiru aldiz birmoldatu da. Estilo historizista du eta oinplano erdizirkularra. Bi mailako zokalo bat eta metalezko, kristalezko eta egurrezko tenplete bat konbinatzen ditu. Tenplete horrek armarriak, irudi alegorikoak, aingeruak, zutabeak eta motibo geometrikoak ditu apaingarri. Musika-jarduerak hartzen ditu.